De eerste opslagkaarten

Tegenwoordig zijn digitale bestanden niet meer weg te denken uit ons leven. We gebruiken ze dagelijks in vele verschillende formaten. We gebruiken tekstbestanden, muziekbestanden, filmbestanden en zo gaat het maar door. Maar de mogelijkheid om deze bestanden te creëren en op te slaan op een SD kaart bestaat nog maar heel kort. In dit artikel bespreek ik kort de geschiedenis van SD-kaarten. De ontwikkeling van geheugenkaarten begon in de jaren vijftig door het wereldbefaamde bedrijf IBM. Dit bedrijf was hard aan het werk om de eerste manieren van digitale opslag te realiseren. Daarvoor werden de zogenaamde ponskaarten gebruikt voor de opslag van gegevens.

Dergelijk ponskaarten waren desondanks erg groot en namen veel te veel ruimte in. Het bedrijf IBM ontwikkelde een nieuw systeem wat nu bekend als de eerste versie van een geheugenkaart. Helaas was dit systeem ook toen nog groot genoeg dat het de ruimte van twee koelkasten in beslag nam. Maar het had wel de capaciteit voor gegevensopslag van meer dan 64.000 ponskaarten. Dit was desondanks slechts 5 megabyte terwijl we nu natuurlijk met terabytes werken. Gelukkig betekende de ontwikkeling van dit systeem een stormachtige ontwikkeling in de wereld van dataopslag. In 1973 ontstond de eerste echte harddrive steeds meer informatie kon op steeds kleinere apparaten worden opgeslagen. De uitvinding van de eerste harddrive in 1973 was zo belangrijk dat zelfs nu nog veel HDD-kaarten erop gebaseerd zijn.

Nu en de toekomst

Deze kaarten waren natuurlijk nog lang niet vergelijkbaar met de kleine SD kaart van vandaag maar door deze kaarten was de komst van de PC wel mogelijk. Door de komst van de PC werd de vraag naar HDD’s groter en daardoor werden de HDD’s ook geavanceerder en kleiner. Uiteindelijk zouden floppydisks de belangrijkste manier worden van opslag. Deze disks zijn allang vervangen maar nog steeds het icoon van computer opslag. Daarna gingen we van diskette naar USB. De USB had een nog grotere opslagcapaciteit, werd kleiner en was ook minder kwetsbaar dan een floppydisk. Desondanks was dit nog niet de laatste stap van de opslagapparaten.

Na de USB kwam de SD kaart. Deze kaarten zijn nog kleiner en kunnen ook in apparatuur zoals digitale camera’s en laptops geplaatst worden. Desondanks is de geschiedenis van opslagkaarten nog lang niet afgelopen. En ook de oudere kaarten zijn nog niet volledig afgeschreven. Zo worden er in veel computers nog steeds HDD-kaarten gebruikt omdat die terabytes aan opslagruimte kunnen huizen. Desondanks is de nieuwe SSD-technologie nu ook voor computers vaak populairder maar wel nog erg duur.

22 februari 2019

Geef een reactie